CAHİL TAPODATTA

Pratishthana’da Tapodatta adında bir Brahman yaşamaktadır. Gençliğinde babasının tüm çabasına karşın gerekli bilgileri öğrenemeyip cahil kalır. Büyüyünce, bilgisizliğinden dolayı eleştirildiği için utanç duyar.

Bilgi edinmek umuduyla Ganj nehri kıyısına gider. Toplumdan kaçarak kendini çile çekmeye verir.  Aç susuz bedenine işkence ederek bilgeliğe ulaşacağını böylelikle Tanrı İndra’ya ulaşacağını sanır. Bunu gören tanrılar Tanrısı İndra, Tapodatta’ya bir ders vermek üzere bir Brahman kılığına girerek yeryüzüne iner. Ganj kıyısında Tapodatta’nın yanına varır. Kıyıdan kumları alıp Ganj’ın dalgalı sularına atmaya başlar. Tapodatta bunu görünce dayanamaz. Sessizliğini bozarak merakla sorar:

“Ey Brahman! kumları niçin durmadan suya atıyorsun?”

Brahman kılığındaki İndra yanıt verir:

“İnsanların ve hayvanların geçmesi için köprü yapıyorum.”

Tapodatta kızar: “Seni aptal! Akıntının alıp götüreceği kumlarla suyun üstüne köprü yapılır mı hiç?”

Brahman biçimindeki Tanrı İndra bunu işitince ona der ki:

”Sağlam kayaları harçla yapıştırmadan, akıntının alıp götüreceği kumlarla köprü yapılamayacağını biliyorsun da, okuyup sağlamca öğrenip emek vermeden kum gibi geçici saatlerini, günlerini çile doldurmaya harcayıp adak adayıp bilgi edinilemeyeceğini nasıl oluyor da bilmiyorsun? Çalışmadan bilgi elde etmeyi ummak tavşana boynuz takmak, göğü boya ile boyamak ya da harfleri kullanmadan yazı yazmak gibidir. Madem ki çile çekmekle bilgi kazanılabiliyor, öyleyse bu dünyada kimsenin çalışmasına artık gerek yoktur.”

Bunu duyan Tapodatta başını öne eğip düşünür. Gerçeği anlayarak çileye son verip evine döner.

Son Yazılar

Kategoriler

Son Yazılar